Kardiovaskularna oboljenja PDF Print E-mail

Obimana ispitivanja matične mliječi vršena su i u SAD. Po zvaničnim farmakoepidemiološkim podacima, kardiovaskularna oboljenja predstavljaju bolest broj jedan savremenog čovjeka. Utvrđeno je da su povećani trigliceridi i masti zajednički imenitelji ovog tipa bolesti. Prvi radovi o djelovanju mliječi na smanjivanje lipida objavljeni su još 1973. godine, a prva veća klinička ispitivanja rađena su krajem 80-ih godina u njujorškoj bolnici St. Meri. Ispitivanjem je obuhvaćen veliki broj pacijenata koji su praćeni više godina i kod kojih je utvrđen značajan pad masnih frakcija krvi nakon upotrebe matične mliječi. Postignuti rezultati učinili su da se pacijentima preporučuje uzimanje mliječi kao korisnog a bezopasnog sredstva. Slična ispitivanja koja su dala adekvatne rezultate objavljena su i u Rusiji. Kao ilustraciju, navest ćemo podatke o rezultatima kliničkih istraživanja korištenja matične mliječi u liječenju stonekardije. Kod tog oboljenja, zbog mnogih uzoraka (nervnog ili metaboličkog karaktera), zbog otežavanja cirkulacije krvi u krvnim sudovima koji hrane srčani mišić, razvija se oštećenje miokarda sa pratećim bolnim sindromima i na kraju dolazi do infarkta miokarda. Nemanova (1959), jedna od prvih u Rusiji, saopštila je rezultate liječenja stenokardije matičnom mliječi. Ona navodi podatke o korištenju matične mliječi kod bolesnika koji imaju česte napade stenokardije a koji su se bezuspješno liječili u stacionaru spazmolitičkim sredstvima. Matična mliječ (po 10 mg, 3-4 puta dnevno, pod jezik) korištena je 2-4 sedmice. Konstatovano je da mliječ nije djelovala slično glicerinu (nagli efekat odmah poslije uzimanja), ali je smanjivao trajanje i intenzitet bolova. Pri sistemskom korištenju mliječi uočavalo se kliničko poboljšanje, obično već poslije prve sedmice liječenja. Broj napada stenokardije se smanjivao, sami napadi trajali su kraće i bili su manje intenzivni. Kod jedne grupe bolesnika bolni sindromi su potpuno nestali. Miščenko (1960) navodi slične rezultate u liječenju oboljelih od stenokardije kod kojih je konstatovana i šećerna bolest. Autor ukazuje da kod oboljelih od šećerne bolesti i sa poremećajem funkcije srca matična mliječ tonizira centralni nervni sistem, normalizuje tonus u krvnim sudovima i smanjuje angiospastičke pojave. U drugom radu Miščenko (1962) zaključuje da korištenje matične mliječi daje dobre kliničke rezultatekod oboljelih od opšte arteroskleroze, praćene angiospastičkim i distoničkim poremećajima. Pri tome, nema neželjenih pojava. Od savremenih istraživanja u ovoj oblasti navest ćemo rad Ljusova i Mišćerekova (1994). Autori su uporedili dejstvo matične mliječi s dejstvom drugih koronaroaktivnih sredstava u liječenju oboljelih od ishemičke bolesti srca, pri čemu je izdvojeno nekoliko funkcionalnih grupa oboljelih od stenokardije. Svi bolesnici su uzimali 300 mg matične mliječi. U cjelini, rezultat liječenja bio je pozitivan kod 76% bolesnika. Najbolji rezultat zabilježen je kod bolesnika sa stenokardijom druge funkcionalne grupe (86%). Pri analizi parametara lipidnog stanja krvi (kao jednog od osnovnih uzročnih faktora stenokardije) bilo je pronađeno sljedeće: snižavao se sadržaj opštih lipida (na 12%), kao i triglicerida. Sadržaj opšteg holesterola nije se promjenio, ali se povećao sadržaj a-lipoproteida. Funkcionalno, rezultat liječenja potvrđen je probom doziranog fizičkog opterećenja. Autori zaključuju da matična mliječ ima pozitivno dejstvo na klinički tok stabilne stenokardije, i preporučuje ga kao dodatno sredstvo izbora kod bolesnika ove grupe. Pri terapiji srčanih oboljenja bitno je uzeti u obzir to da su vrlo često praćena ili izazvana drugim bolestima, na primjer hipertonijom, bubrežnim oboljenjima itd. Zbog toga efekat matične mliječi može biti ispoljen blagotvornim dejstvom ne direktno na miokard nego na opšti tok patološkog procesa koji je osnovni uzrok jednog ili drugog oboljenja. Ima dovoljno podataka o dejstvu matične mliječi na ove opšteorganske patološke procese. Tako je eksperimentima dokazano da matična mliječ širi krvne sudove (Lupačov 1960, 1962), a da je, pri tom, matična mliječ bila efikasna i na primjeru prethodno spazmiranih krvnih sudova. Kliničke podatke obuhvatili su radovi Ljusova i Dudajeva (1994), Anisimove sa koautorima (1994), Luđanskog sa koautorima (1993). Svi ovi autori ukazuju da se korištenjem matične mliječi kod bolesnika sa hipertoničnim pojavama bitno smanjuje i normalizuje arterijski pritisak. (Dragan Panić: Matični mleč - Beograd, 2000.)